ÖZDEMİR ASAF (1923 – 1981)

Dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor
Yarısı sen oluyorsun, yarısı ben
Sonra ikimiz bir bütün oluyoruz.
Kimseye sezdirmeden.

Mantıksal oyuncakçı bir şair. Asıl adı Halit Özdemir Arun’dur. Ankara’da doğdu. İlkokulu, ortayı, liseyi Galatasaray Lisesi’nde okudu; Kabataş Lisesi’ni bitirdikten sonra (1942), Hukuk ve İktisat Fakültesi’ne devam etti. Yüksek öğrenimini yarım bırakarak “Tanin”, “Zaman” gazetelerinde mütercimlik yaptı.
Bir yandan da, dergilerde şiirleri yayınlanıyordu. “Sanat Basımevi”nde, matbaacılık yaptı. İstanbul’da öldü (28 Ocak).

İlk yazısı 1939'da 'Servetifünun-Uyanış' dergisinde çıktı. Kendi şiir kitaplarını bastı. 1955'te Yuvarlak Masa Yayınları'nı kurdu.

Her yerdeyim şimdi ben
Zamanın dört sene evvelinde
Eylül mehtabı Bostancı iskelesinde
Zamanın üç sene evvelinde
“Bir ihtimal daha var
O da ölmek mi dersin şarkısı dilimde
Bizim şarkılar çalınıp söyleniyor, Çamlıca bahçelerinde,
Ben ise hep eski delilik içinde
“Bugün de akşam oldu”.

İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır.

Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir.

Özdemir Asaf; en az mısra yapısı içerisinde, “sen-ben” mihveri çevresinde,
Mantıksal bir oyuncakçılıkla tema’larını işler. Somuttan soyuta kaçan, günlük yaşantılarını düşünce açısından, çelişkili söz oyunlar ile yansıtan bir şiir anlayışı vardır. Akılsal, mantıksal, oyunlu, düşündürücü bir şiirdir bu.

Kim o deme boşuna
Benim, ben
Öyle bir ben ki gelen kapına;
Baştan-başa sen.

Eserleri;

Dünya Kaçtı Gözüme (1955)
Sen Sen Sen (1956)
Bir Kapı Önünde (1957)
Yuvarlağın Köşeleri (1961)
Yumuşaklıklar Değil (1962)
Nasılsın (1970)
Çiçekleri Yemeyin (1975)
Yalnızlık Paylaşılmaz (1978)
Bir Kapı Önünde (1982, toplu şiirleri 1, ölümünden sonra)
Yalnızlık Paylaşılmaz (1982, toplu şiirleri 2, ölümünden sonra)
Benden Sonra Mutluluk (1983, yayınlanmamış şiirleri, ölümünden sonra)