ÖZDEMİR ASAF ŞİİRLERİ

 

ÇIRILÇIPLAK

Küstahlığımı nezaketim götürdü
Sadece kendime bakakaldım.
Kararsızlık bir an sürdü.
Gizlenen insanların ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.

Selamımı tanıdıklar götürdü.
Saygı bekleyince alçaldım.
Kararsızlık bir an sürdü.
Kendini beğenmişlerin ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.

Ağlamayı ölenler götürdü.
Kendimi ölmez sanınca ufaldım,
Kararsızlık bir an sürdü.
Ölülerle dirilerin ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.

Sonsuzluğu ufuklar götürdü.
Yarattığım dünyaların içinde daraldım.
Kararsızlık bir an sürdü.
Başlangıçla bitiş ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.

Aydınlığı bulutlar götürdü.
Yıldızlara doğru yol aldım.
Kararsızlık bir an sürdü.
Varanlarla duranların ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.


 

KELEBEK

Son isteğin nedir?
Sorusu,
Çok, çok kolaydır,
ilk isteğin nedir?
Sorusundan.

Çünkü,
O soruyu
Kimse kimseye soramadı,
Korkusundan.

 

AŞK ŞARKISI

Ellerini ver, öpeceğim,
Binlerce el içindeyim,
Şu beyaz çizgilerden gideceğim.
Ellerini ver, ellerini...
Seni öldüreceğim.

Gözlerinden gireceğim,
İçinde yer edeceğim.
Sana oradan sesleneceğim;
Ellerini ver, ellerini...
Seni öldüreceğim.


 

SONUÇ

Bütün sonuçlar hüzünlüdür:
Sanki bir çözüm bulunmuş,
İş bitirilmiş,
Bir adım atılmıştır..
Bir son, görülmüştür..
Yer, yarılmış,
Bir dağ, aşılmıştır..
Biri gelmiş, kalmış,
Armağanlar, ödüller almış,
Kazanmış ve gitmiştir..
Kimi hemen unutulmuş:
Ölünmüştür.
Kimi zaman zaman anılmış:
Bir tür dönülmüştür.

Sevmiyorum sonuçları:
İçine yaşamlar gömülmüştür,
Bir problem çözülmüştür..
Bir yere varılmış,
Oraya alışılmış,
Orada kalınmıştır..
Bir gülücükle darılınmış,
Bir öpücükle barışılmıştır..
Bir deftere yaprak yaprak yazılmış;
Dolmuştur.

Sanki biri asılmış
Bir yerde bir zamanlarda
Biri yakılmış..
Ki çok yerde, zamanda
Asılmış, yakılmıştır.
Biri kurşuna dizilmiş..
Ki çok kimse, çok yerde
Kurşuna dizilmiştir.
Romanlarda yazılmıştır
Ama neden tarihlerde
Asılanlarla, yakılanlar,
Bir de
Kurşuna dizilenler de
Vurulanları vurmuş,
Yer almış, kalmışlar belleklerde,
Sonuçları itip ertelemiş,
Yeni sonuçlar getirmiştir.

İnsan bir araç değil,
Türlü sonuçlar için..
İnsan
Bir sonuç ardında değil,
Bir anlam ardındadır,
Ve de hep kendince
Amaca bir aşama'dır.

İnsan bir sonuç değil bence;
Sürekli bir yaşama'dır.
Kısaca:
Sonuç varsa o insan'dır.


 

AŞK

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.


 

BİR MONOLOG

Çağırırım,
Gelir.
Oturun derim,
Oturur.
Konuşun derim
Ne konuşayım der.
Kaldığınız yerden devam edin derim.
Nerde kalmıştım der.
Orada derim.
Orası neresiydi der, durur.
Örneğin Allende konusunda derim.

Bilirim, susması gerekirken susmaz,
Dinlemesi gerekirken dinlemez.
Eline bir kalem-kağıt veririm,
Yazın derim;
“Zırva tevil götürmez”
Yazar, ister-istemez.

Kapıyı açarım:
Şimdi gidin derim,
Giderken uğurlarım..
Okuyun, derim
Bilirim, okumaz.

Okuyup anlasaydı,
Öyle konuşulmazdı
Bu da yazılmaz


Hazırlayan : Nimet TEVETOĞLU




anasayfa

 

 

LİNKLER