Etkili iletişim dersinde hocanın tahtaya yazdığı sıralama beni biraz sarsmıştı;
Yeni tanıştığımız kişi tarafından kabul edilebilmek ve sağlıklı iletişim kurabilmek için, içtenlikli davranmanın, son derece riskli olduğunu öğrenmiştim.
Karşımızdaki kişi tarafından kabul edilebilmenin sırası olarak, önce geri çekilme, sonra ritüel, vakit geçirme, etkinlik, psikolojik oyunlar, ve en son içtenlikli davranmamız gerektiğini söylüyordu uzmanlar.

İlk diyalog kuracağın kişiyle ilgili ne hissediyorsan hisset ama, hemen doğruyu söyleme. Tanışmada dürüst olursan, kaybedersin anlamına geliyordu.

Benim en büyük kâbuslarımdan biri ilklerdir sanırım.

Okula başladığım ilk gün, arkadaşlarla ilk tanışma, ilk çıkılan yemek, düğün salonuna ilk giriş ve daha niceleri, sayfalarca yazabilirim sanırım.

İlkokula başlamadan hazırlıklar tamamlanmış, yeni çantam, önlüğüm, ayakkabılarım pırıl pırıl bir şekilde başucuma konmuştu. Sanırım ilk o zaman keşfettim bendeki bu rahatsızlığı. Sabaha kadar uyuyamamıştım. Karnımda garip bir ağrı vardı ve devamlı -nasıl gideceğim? diye düşünüyordum. Okulun bahçe kapısından içeri girme düşüncesi bile tüylerimi diken diken yapıyordu. Oysaki ablamda aynı okuldaydı ve birlikte gidecektik.