Bir takım insanlar dünya işlerini, ciddi olan işler, ciddi olmayan işler diye ikiye ayırıyorlar. Böyle bir tuhaflığa, zaman zaman kendim de düşmüş olmalıyım ki bu güne kadar o adamlara: “hangi işler ciddidir, hangisi değildir?” diye, yahut ta “Ciddiden neyi kastediyorsunuz?” diye sormadım. Ne cevap verirlerdi, kesin olarak bilmiyorum –her halde kendileri de bilmezler- ama az çok kestirebiliyorum. Meselâ bazılarına göre, ilim ciddîdir. Sanat değildir; nesir ciddîdir, şiir değildir; tragedya ciddîdir, komedya değildir; olgun adamlar ancak ciddi işlerle uğraşıp ciddi olmayan işlerle uğraşan adamları ciddiye almamak lazımdır.

Tarih öncesi insanları, maden işlemeyi öğrenmeden on binlerce yıl önce çakmaktaşından ve başka taşlardan keskin kenarlı, sivri uçlu aletler ve silahlar yaptılar. Bu dönemde ağaç, kemik ve boynuz gibi başka maddeler de alet ve silah yapımında kullanıldı, ama yalnız taş, keskinliğini uzun süre koruyacak kadar sertti. Böylece, taşın alet yapımında önemli madde olduğu erken insanlık tarihinin bu uzun dönemine Taş Devri adı verildi. Taş devrinden sonra insanlar önce bakırı sonra tuncu, sonra da demiri bulunca, Tunç ve Demir çağları başladı.